داوود کنشلو

صفحه نخست
تماس با نویسنده
اضافه به علاقمندی ها
صفحه خانگی شود

نویسندگان وبلاگ
داوود کنشلو


آرشیو وبلاگ
شهریور ٩۱
آبان ۸٩
تیر ۸٩
بهمن ۸۸
آبان ۸۸
شهریور ۸۸
تیر ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
شهریور ۸٧
امرداد ۸٧
خرداد ۸٧
اردیبهشت ۸٧
فروردین ۸٧
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آذر ۸٦
آبان ۸٦
مهر ۸٦
فروردین ۸٦


لینک دوستان
عباس رافعی
بچه درويش
راز دشت
گاهی وقت ها
ماه عشق
نغمه
داستانهای تخیلی من و اژدها
کتابت (ميثم)
بهرام رادان
فتوبلاگ محمد نمازی
سطرهای پنهانی
خلوت‌های تنهايی
می‌يو
تب نوشت
احمقانه
سيگاری
قلم‌های کاغذی
قصه
خط خطی
نیمه ی حاضر
رضا آشتیانی
هیلا اکرانی
ديوار313
کافه زير دريا
رقاصه
دخترک
مريم قربانی
دل نوشته ها (ایرانی)
کانون اروپايی برای آموزش جهان بينی زرتشت
همراز اهورا
روزی روزگاری
خبرگزاری‌ها
کوروش پرست
رها
http://ll--violet--ll.blogfa.com/post-107.aspx
لواشک ترش
اهورا
وبلاگ فارسی
< طراح قالب : صندلي

آمار و خروجی وبلاگ
  RSS 2.0  


لوگوی دوستان
وبلاگ فارسی

 

فيلمی که با ديدن آن خواهيد لرزيد «United93»

در اين ياداشت می‌خواهم در مورد قدرت سينما چند خطی بنويسم تا بدانيم تا چه حد ما از قدرت تاثير‌گذاری اين ابزار  به واسطه برخی نگاه‌های غلط غافل مانده‌ايم.

11 سبتامبر را به سختی می‌شود فراموش كرد حادثه‌ای تروريستی كه قلب هر انسان آزاده‌ای را لرزاند. شش سالی از آن حادثه می‌گذرد، اما من به شخصصه هيچگاه به اندازه‌ای كه چند شب پيش به واسطه تماشای فيلمی در مورد اين ماجرا ديدم به خودم نلرزيدم.

United 93 عنوان اين فيلم بود كه توسط كارگردان خوش فكر پل گرين گراس ساخته شده بود. من نمی‌دانم برخی انسان‌ها چگونه می‌خواهند اينچنين وحشيگری‌ها را به نام هدفی خاص توجيح كنند، اما آنچه كه مسلم است هيچ انسانی نمی‌تواند به اين اندازه سفاك باشد كه اگر اينگونه شد ديگر انسان نيست.

يونايتد ۹۳ (United 93) فيلمی است ساخته پل گرينگرس درباره پرواز United Airline Flight 93 كه يكی از 4 هواپيمايی بود كه در روز يازدهم سپتامبر دزديده شد. دو هواپيما به برجهای مركز تجارت جهانی برخورد كردند،‌ يكی به پنتاگون و اين هواپيما قرار بود به كاخ سفيد برخورد كند كه اين اتفاق نيافتاد.
از 4 پروازی كه در روز يازدهم سپتامبر دزديده شد ، اين پرواز بيشترين تلفن‌ها را با زمين داشت و علت مهم آن‌، پرواز‌كردن در ارتفاع پايين در دقايق آخر پرواز بود كه مسافرين با تلفن همراه خود با دوستان تماس گرفتند هر چند با تلفن هواپيما نيز تماس‌های متعددی گرفته می شد. بازسازی رخداد‌های مهم داخل پرواز برای ساخت يك فيلم بسيار مناسب بود و زمينه ساخت فيلم خوبی به نام يونايتد 93 شد. اگر چه وقايع داخل هواپيما بر اساس مكالمات تلفنی مسافران با اعضای خانواده‌شان ساخته شده ولی دقايق آخر فيلم محصول تخيل نويسنده است.
يونايتد ۹۳ واقعا نفس گير است. از همان ابتدای فيلم حس تعليق عجيبی بر فيلم حاكم می شود بازيگران فيلم اكثرا افراد غير‌حرفه‌ای هستند‌، كه از بين خود مسئولانی كه در آن روز با واقعه سر و كار داشتند انتخاب شده اند (مثلا مدير كنترل "بن اسلانی" نقش خودش را در فيلم بازی می كند) حتی شغل اصلی خدمه پرواز هم همان خدمه پرواز بود و اصلا بازيگر نبودند. اما در بين مسافرين بازيگر های حرفه ای ولی نه مشهور مشاهده می شوند. اما نكته اينجاست كه در واقع بازی‌ها فوق العاده است.( بازيگرعراقی كه نقش خلبان هواپيما ربا را بازی می كند ، اكنون پناهنده انگليس است و سال 93 از ارتش و حزب بعث عراق فرار كرده است و در انگلستان اقامت گزيده است. درخواست ويزای اين تبعه انگليسی برای شركت در اولين اكران فيلم در نيويورك پذيرفته نشد!). در طول فيلم برداری بازيگر هايی كه نقش هواپيما‌رباها را داشتند از بازيگرانی كه نقش مسافرين را داشتند جدا بودند و در دو هتل مختلف اقامت داشتند، در دو باشگاه جدا تمرين می كردند و جداگانه شام می خوردند تا كارگردان بتواند حس  ستيزه گری بهتری از برخورد اين دو گروه را بدست آورد.
"يونايتد 93" بر خلاف همه فيلم‌های از اين دست هاليوودی كه ديده‌ايم صحنه‌ی باور نكردنی ندارد. ساختار فيلم به شكلی است كه می توان تلاش تك تك عوامل فيلم برای نزديك شدن به واقعيت را ديد و اين باعث شده بيننده به داخل هواپيما برود و با يك حقيقت محض روبرو شود و به حس و حال مسافران نزديك شود. فيلم ساختارعجيبی ميان يك فيلم سينمايی و يك فيلم مستند دارد.
نكته جالب و مثبت فيلم كارگردانی عالی يك فيلم درام – اكشن است كه با وجود اينكه همه پايان داستان را به خوبی می دانند به خوبی با فيلم همراه می شوند. جريان روايی فيلم به خوبی حال و هوای ترس و وحشت آن لحظات را به تماشاچی منتقل می كند.
نكته دوم برخورد بی غرض و بدون اغراق فيلم در مواجهه با عرب‌های هواپيماربای فيلم است. فيلم هيچ گاه سعی نمی كند قهرمان يا ضد قهرمان محور باشد و فقط به روايت مستندوار داستان اكتفا می كند كه اين به نظرم نقطه قوت فيلم است.
نكته سوم پايان فيلم است؛ بهترين پايان ممكن برای فيلمی اين چنين همين است كه به لطف داستان واقعی فيلم اتفاق افتاده است(15 دقيقه آخر فيلم واقعا نفس‌ها را در سينه حبس می كند تا يك لحظه كه همه چيز سياه می شود) راستی شما دوست داشتيد كه مسافران آمريكايی موفق می شدند كنترل هواپيما را در دست بگيرند يا دوست داشتيد هواپيما سقوط كند؟ ....
سال ساخت: 1384
سال اكران: 1385 - (28 آوريل)
فروش: 30.8 ميليون دلار
كارگردان:  پل گرين گراس
بازيگران: اوپال علاء الدين، اريك ردمن، بن اسلينی، سوزان بلومارت، پيتر هرمان


نویسنده : داوود کنشلو ساعت ۸:٢٧ ‎ق.ظ :: چهارشنبه ٢۳ آبان ،۱۳۸٦