داوود کنشلو

صفحه نخست
تماس با نویسنده
اضافه به علاقمندی ها
صفحه خانگی شود

نویسندگان وبلاگ
داوود کنشلو


آرشیو وبلاگ
شهریور ٩۱
آبان ۸٩
تیر ۸٩
بهمن ۸۸
آبان ۸۸
شهریور ۸۸
تیر ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
شهریور ۸٧
امرداد ۸٧
خرداد ۸٧
اردیبهشت ۸٧
فروردین ۸٧
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آذر ۸٦
آبان ۸٦
مهر ۸٦
فروردین ۸٦


لینک دوستان
عباس رافعی
بچه درويش
راز دشت
گاهی وقت ها
ماه عشق
نغمه
داستانهای تخیلی من و اژدها
کتابت (ميثم)
بهرام رادان
فتوبلاگ محمد نمازی
سطرهای پنهانی
خلوت‌های تنهايی
می‌يو
تب نوشت
احمقانه
سيگاری
قلم‌های کاغذی
قصه
خط خطی
نیمه ی حاضر
رضا آشتیانی
هیلا اکرانی
ديوار313
کافه زير دريا
رقاصه
دخترک
مريم قربانی
دل نوشته ها (ایرانی)
کانون اروپايی برای آموزش جهان بينی زرتشت
همراز اهورا
روزی روزگاری
خبرگزاری‌ها
کوروش پرست
رها
http://ll--violet--ll.blogfa.com/post-107.aspx
لواشک ترش
اهورا
وبلاگ فارسی
< طراح قالب : صندلي

آمار و خروجی وبلاگ
  RSS 2.0  


لوگوی دوستان
وبلاگ فارسی

 

"فنا" فیلمی که قلبتان را می لرزاند

 

هنوز بیست دقیقه نمی شه  که فیلمی هندی به نام «فنا» را دیدم. در این فیلم که محصول سال 2008 هند بود بازیگرانی چون امیرخان و کاجول بازی داشتند. البته من تا به امروز در مورد فیلم هندی مطلبی در وبلاگم نگذاشتم چون عموماً تولیدات سینمای هند با وجود اینکه بعد از هالیوود پرمخاطبترین سینما است، کلیشه ای است، البته باید اذعان دارم که در سالهای اخیر (منظور از سال 2000 به بعد) فیلمهای هندی از رشد قابل توجه ای برخوردار شده است.
این رشد را ما به وضوح در تولیدات بالیوود شاهد هستیم که دیگر در قالب تکراری گذشته گرفتار نیامده است. فیلم «فنا» نیز اثری درام بود که به شدت احساسات تماشاگر را با خود همراه می کرد، اما مخاطب هیچگاه نمی توانست ادامه داستان را حدس بزند.
ذکر این نکته را ضروری می دانم که برخی گارد گیریها نیز در کشورمان در مقابل تولیدات اخیر سینمای هند نوعی پوز روشنفکری است، والا ما با وجود این سینمای درب و داغون خودمان اصلاً نباید در این زمینه ادعای داشته باشیم.
در کلامی دیگر با یک مقایسه منصفانه می بینیم که پرخرج ترین فیلم ما اثری است که در آن چند بازیگر در آپارتمانی نقش آفرینی می کنند، اما در فیلمهای اخیر سینمای هند ما شاهد پروداکشنهایی هستیم که تنها در هالیوود می توان چنین خرجهایی را مشاهده کرد، البته نتیجه این خرج کردن را هم دیده اند چون تولیدات این سینما تمامی بازارهای جهانی را در بر گرفته، اما فیلمهای به اصطلاح جشنواره ای ما که نشانگر بدبختی کشورمان است در جشنواره های در پیت اروپایی به نمایش در می آید.
البته من منکر آثاری در سینمای کشورمان همچون، روز سوم، دوئل و... نیستم، اما خداوکیلی این سینمای ما در گیشه جهانی عددی محسوب می شود؟ کمی منصفانه پهلوی خوتان قضاوت کنید.
حال برگردیم به فیلمی (فنا) که به این اندازه مرا تحت تاثیر قرار داد که برای آن پیراهن بدرم، البته داستان را برایتان تعریف نمی کنم، تا خوتان ببیند، اما فیلم به اندازه ای از بار درام برخوردار بود که بیننده در سه ساعتی که زمان فیلم است به هیچ وجه متوجه گذشت زمان نمی شود.
نکته دیگر پیشرفت تکنیکی سینمای هند است چون در این فیلم به اندازه ای قاب بندی های دوربین زیبا بود که تماشای فیلم ذهن آدم را معطوف به تابلوهای نقاشی می کرد.
دیگر نمی خواهم از فیلم تعریف کنم، چون ممکن است شما آن را ببینید و خوشتان نیاید، چون سینما به اندازه مخاطبانش نظرات گوناگون دارد، ولی باور کنید اگه این فیلم را نبینید ضرر می کنید، مخصوصاً تو که حتماً باید ببینی....


نویسنده : داوود کنشلو ساعت ٥:۳٤ ‎ب.ظ :: دوشنبه ٢٩ تیر ،۱۳۸۸