فيلمی که با ديدن آن خواهيد لرزيد «United93»

277365.jpg

در اين ياداشت می‌خواهم در مورد قدرت سينما چند خطی بنويسم تا بدانيم تا چه حد ما از قدرت تاثير‌گذاری اين ابزار  به واسطه برخی نگاه‌های غلط غافل مانده‌ايم.

11 سبتامبر را به سختی می‌شود فراموش كرد حادثه‌ای تروريستی كه قلب هر انسان آزاده‌ای را لرزاند. شش سالی از آن حادثه می‌گذرد، اما من به شخصصه هيچگاه به اندازه‌ای كه چند شب پيش به واسطه تماشای فيلمی در مورد اين ماجرا ديدم به خودم نلرزيدم.

United 93 عنوان اين فيلم بود كه توسط كارگردان خوش فكر پل گرين گراس ساخته شده بود. من نمی‌دانم برخی انسان‌ها چگونه می‌خواهند اينچنين وحشيگری‌ها را به نام هدفی خاص توجيح كنند، اما آنچه كه مسلم است هيچ انسانی نمی‌تواند به اين اندازه سفاك باشد كه اگر اينگونه شد ديگر انسان نيست.

يونايتد ۹۳ (United 93) فيلمی است ساخته پل گرينگرس درباره پرواز United Airline Flight 93 كه يكی از 4 هواپيمايی بود كه در روز يازدهم سپتامبر دزديده شد. دو هواپيما به برجهای مركز تجارت جهانی برخورد كردند،‌ يكی به پنتاگون و اين هواپيما قرار بود به كاخ سفيد برخورد كند كه اين اتفاق نيافتاد.
از 4 پروازی كه در روز يازدهم سپتامبر دزديده شد ، اين پرواز بيشترين تلفن‌ها را با زمين داشت و علت مهم آن‌، پرواز‌كردن در ارتفاع پايين در دقايق آخر پرواز بود كه مسافرين با تلفن همراه خود با دوستان تماس گرفتند هر چند با تلفن هواپيما نيز تماس‌های متعددی گرفته می شد. بازسازی رخداد‌های مهم داخل پرواز برای ساخت يك فيلم بسيار مناسب بود و زمينه ساخت فيلم خوبی به نام يونايتد 93 شد. اگر چه وقايع داخل هواپيما بر اساس مكالمات تلفنی مسافران با اعضای خانواده‌شان ساخته شده ولی دقايق آخر فيلم محصول تخيل نويسنده است.
يونايتد ۹۳ واقعا نفس گير است. از همان ابتدای فيلم حس تعليق عجيبی بر فيلم حاكم می شود بازيگران فيلم اكثرا افراد غير‌حرفه‌ای هستند‌، كه از بين خود مسئولانی كه در آن روز با واقعه سر و كار داشتند انتخاب شده اند (مثلا مدير كنترل "بن اسلانی" نقش خودش را در فيلم بازی می كند) حتی شغل اصلی خدمه پرواز هم همان خدمه پرواز بود و اصلا بازيگر نبودند. اما در بين مسافرين بازيگر های حرفه ای ولی نه مشهور مشاهده می شوند. اما نكته اينجاست كه در واقع بازی‌ها فوق العاده است.( بازيگرعراقی كه نقش خلبان هواپيما ربا را بازی می كند ، اكنون پناهنده انگليس است و سال 93 از ارتش و حزب بعث عراق فرار كرده است و در انگلستان اقامت گزيده است. درخواست ويزای اين تبعه انگليسی برای شركت در اولين اكران فيلم در نيويورك پذيرفته نشد!). در طول فيلم برداری بازيگر هايی كه نقش هواپيما‌رباها را داشتند از بازيگرانی كه نقش مسافرين را داشتند جدا بودند و در دو هتل مختلف اقامت داشتند، در دو باشگاه جدا تمرين می كردند و جداگانه شام می خوردند تا كارگردان بتواند حس  ستيزه گری بهتری از برخورد اين دو گروه را بدست آورد.
"يونايتد 93" بر خلاف همه فيلم‌های از اين دست هاليوودی كه ديده‌ايم صحنه‌ی باور نكردنی ندارد. ساختار فيلم به شكلی است كه می توان تلاش تك تك عوامل فيلم برای نزديك شدن به واقعيت را ديد و اين باعث شده بيننده به داخل هواپيما برود و با يك حقيقت محض روبرو شود و به حس و حال مسافران نزديك شود. فيلم ساختارعجيبی ميان يك فيلم سينمايی و يك فيلم مستند دارد.
نكته جالب و مثبت فيلم كارگردانی عالی يك فيلم درام – اكشن است كه با وجود اينكه همه پايان داستان را به خوبی می دانند به خوبی با فيلم همراه می شوند. جريان روايی فيلم به خوبی حال و هوای ترس و وحشت آن لحظات را به تماشاچی منتقل می كند.
نكته دوم برخورد بی غرض و بدون اغراق فيلم در مواجهه با عرب‌های هواپيماربای فيلم است. فيلم هيچ گاه سعی نمی كند قهرمان يا ضد قهرمان محور باشد و فقط به روايت مستندوار داستان اكتفا می كند كه اين به نظرم نقطه قوت فيلم است.
نكته سوم پايان فيلم است؛ بهترين پايان ممكن برای فيلمی اين چنين همين است كه به لطف داستان واقعی فيلم اتفاق افتاده است(15 دقيقه آخر فيلم واقعا نفس‌ها را در سينه حبس می كند تا يك لحظه كه همه چيز سياه می شود) راستی شما دوست داشتيد كه مسافران آمريكايی موفق می شدند كنترل هواپيما را در دست بگيرند يا دوست داشتيد هواپيما سقوط كند؟ ....
سال ساخت: 1384
سال اكران: 1385 - (28 آوريل)
فروش: 30.8 ميليون دلار
كارگردان:  پل گرين گراس
بازيگران: اوپال علاء الدين، اريك ردمن، بن اسلينی، سوزان بلومارت، پيتر هرمان

/ 6 نظر / 15 بازدید
مرتضی صفايی

روايت حقيقت یک رخداد امری بس دشوار است. هر رخداد به مثابه یک متن حاوی حقايق بسیار و گاها متضاد است. مولف یک فیلم به مثابه یک متن و خواننده فهیم آن از زوایای مختلف آن را می خوانند و سویه های حقایق متضاد و متعارض نهفته در آن را با یکدیگر در می یابند و اجازه نمی دهند گرايش ها و تمايلات درونی آنها سايه ای از حقيقت اين رخداد را دريابد و بيان کند. به نظر می رسد اين فيلم در نظر جنابعالی از اين خصيصه برخوردار باشد و اين ارزشمند است. اميدوارم روز ی اين فيلم را ببينم و با آگاهی در مورد آن سخن بگويم.

لیلا

بابا کم‌کم داری یه منتقد درست و حسابی سینما می‌شی‌ها. فقط غلط‌های ویرایشی و دستورزبانی چندتایی داشت که خوندن رو مشکل می‌کرد. این فیلم رو ندیدم و نمی‌تونم درباره‌ش نظری بدم

نغمه

من با هيچ سقوطي موافق نيستم

مريم دهخدايي

سلام. ممنون كه به وبلاگم سر زديد. كلي خوشحال شدم. لينك شديد و بابت لينك هم ممنون. در ضمن وبلگ قشنگي داريد.

پورفرزانه

آفرين خيلي قشنگ بود. راستي يك نصيحت برات دارم: دست تو بيني كار نيني.